October 2008(1)
July 2008(1)
December 2007(1)
November 2007(1)
March 2007(2)
February 2007(1)
January 2007(2)
December 2006(2)
November 2006(2)
October 2006(1)
July 2006(1)
June 2006(1)
May 2006(1)
April 2006(1)
March 2006(1)
January 2006(1)
December 2005(3)
November 2005(6)
October 2005(3)
September 2005(3)
August 2005(2)
July 2005(2)
June 2005(3)
May 2005(4)
April 2005(4)
March 2005(2)
February 2005(3)
December 2004(3)
November 2004(4)
October 2004(2)
September 2004(4)
August 2004(3)
July 2004(1)
July 2008(1)
December 2007(1)
November 2007(1)
March 2007(2)
February 2007(1)
January 2007(2)
December 2006(2)
November 2006(2)
October 2006(1)
July 2006(1)
June 2006(1)
May 2006(1)
April 2006(1)
March 2006(1)
January 2006(1)
December 2005(3)
November 2005(6)
October 2005(3)
September 2005(3)
August 2005(2)
July 2005(2)
June 2005(3)
May 2005(4)
April 2005(4)
March 2005(2)
February 2005(3)
December 2004(3)
November 2004(4)
October 2004(2)
September 2004(4)
August 2004(3)
July 2004(1)
مناسبتها(28)
جشن وبلاگی(6)
روزمره(17)
شعر(21)
تو آگاهی را می شنوی .
تو با من ، به جایی می روی که واژه های من نمی توانند تو را ببرند .
( جبران خلیل جبران )

عطر گل فراموشم شده بود ، چشمانم ، آنقدر به چشمك زدنهاي ستارگان عادت كرده بود كه ستاره هميشه روشن باورش نميشد ، اين شد كه ندانستم گلي بود كه در آسمان درخشيد يا ستارهاي بود كه در بيابان روييد ! هرچه بود ، آنقدر بوي پاكي ميداد كه ايمان نياوردن به رايحهاش ، سختتر از دل كندن از هرزه گلهايي بود كه تنها يك رديف گلبرگ داشتند و آنقدر روشن بود كه در خواب ، باچشمان بسته هم نميشد او را نديد! از آن پس در هر لحظهام ، وضو با نورش ميگيرم و در بوييدنش ، غرق ركوعم .
(متن زیر انتخاب شده از بین کامنتهای آپدیت قبلی می باشد )
هميشه نگاهم ميكردي اما حرف نميزدي.....ديروز كه فهميدم ديگر نيستي....صدايت را شنيدم.....زمزمه نبود فرياد بود...رفته بودي از عشق من مردي ولي من نميدانستم.....متاسفم.....كاش زمان باز ميگشت.......
یهدا ( مرا به خاطر بسپار )
http://www.yahda.persianblog.com
بابا عظيمي :: ۸:۵۹ بعدازظهر6
