وقتی نگاه کردم از گلی به خار رسیدم با خود گفتم پروردگارا چه فلسفه ای است در این همسایگی و چه حکمتی است در این بیگانگی ؟!! پروردگار پاسخ داد : بنده من چه بسیار گل هایی که زنده ماندشان فقط منوط به همین همسایگی و بیگانگی است . (خاطره ای از یک کامنت )

دوستي

در آخرين گذرگاه آينه و مهتاب,
آنجا كه ستاره هاي عاشق
چشم به راه نگاهي, تپش نوري, رهگذر تيره روزي, مي مانند
تا قطره اي نور را با تاريكي دنياي او تقسيم كنند...
آنجا كه آسمان بر انتهاي دورترين آبي دريا غبطه مي خورد
آنجا كه آخرين برفهاي زمستاني
در آغوش مهربان بهار با لالائي آفتاب
تا زمستان بعد به خواب مي روند
و روياي سفرهاي قاصدك
لبخند زنان بر ساحل پرنده هاي بي پرواز مي بارد...
آنجا كه شروع همه كلمات مهربانيست
وپايان همه قلبها به عشق مي رسد...
همانجا كه ترديد و كينه ها را راهي به جز نفس بستن نيست
و دشمني بوي مرگ مي دهد,...

راهيست سراسر مزين به شكوفه هاي دوستي و مهر
و آسمانش بي هيچ منتي,
آفتاب و ابر و باران و ستاره و مهتاب تقسيم مي كند.
آنجا خدا نزديك نزديك است
بوسه هاي مهربانش بر تمام ثانيه هاي سفر نقش بسته است
آنجا دريچه اي روشن به سوي خاطرات گذشته است
و راهي به سوي آينده اي زيبا و روشن

آنجا با افتادن سيب و آواز پرنده, سوء تفاهم نمي شود

و دوستي , زيباترين ترانه ي مسافران است
آنجا عشق رنگ لاله است
آنجا احساس ,
آبي,
رنگ درياست
آنجا زيباترين بن بست دنياست,...
بن بست دوستي./

*******

*******

(متن زیر انتخاب شده از بین کامنتهای آپدیت قبلی می باشد )

و من اکنون چه غریبم اینجا ... مثل یک قطره ی آب ... مثل یک تکه ی ابر ... مثل یک ابر که رها شد در باد ... مثل احساس درختی که دلش سوخته است ... مثل مرغی که جامانده ز کوچ ... مثل دستان کسی که ندارد احساس ... و چه سخت است در اینجا ماندن ... و بگویی که زمان، چه عذاب آور و حول انگیز است ... و چه خوب است که احساس کنی ... که کسی هست که یادت با اوست ... و چه زیباست اگر فکر کنی ... منتظر باید بود!!!!!! تا که او برگردد!!!!!!!!!!!!! ...

لنا ( بی تو من فقط سکوتم  )

از همه شما دوستان دعوت می کنم در جشن تولدی که در وبلاگ بی تو من فقط سکوتم  (   لنا  )  می باشد شرکت کنید .